Ten niezwykle cenny gatunek, związany z ekstensywnie użytkowanymi, wilgotnymi łąkami, jest uznawany za ważny wskaźnik zachowania wysokiej jakości siedlisk nieleśnych.

Przeplatka aurinia zachwyca rdzawopomarańczowymi skrzydłami z charakterystycznym układem czarnych plam i przepasek. Szczególnie wyróżniają ją czarne kropki widoczne na zewnętrznej przepasce tylnych skrzydeł. Dorosłe motyle odżywiają się nektarem wielu roślin kwitnących, najczęściej z rodziny astrowatych i jaskrowatych.

W Polsce rozwój przeplatki aurinii związany jest przede wszystkim z czarcikęsem łąkowym – rośliną żywicielską gąsienic. W pierwszej połowie czerwca samice składają na spodniej stronie jego liści złoża żółtych jaj. Już na początku lipca wykluwają się jasno-brunatne gąsienice, które początkowo żerują wspólnie w delikatnym oprzędzie. Z czasem budują większy, jedwabisty oprzęd pomiędzy liśćmi i pędami czarcikęsu. Konstrukcja ta pełni funkcję ochronną i termoregulacyjną, zabezpieczając gąsienice przed niekorzystnymi warunkami i naturalnymi wrogami.

Na terenie Nadleśnictwa Hajnówka znane jest obecnie tylko jedno stanowisko tego wyjątkowego gatunku. W okolicy występują jeszcze pojedyncze stanowiska, jednak znajdują się one na gruntach prywatnych. Tym bardziej podkreśla to znaczenie ochrony zachowanych łąk i siedlisk nieleśnych, od których przeżycie przeplatki aurinii jest całkowicie uzależnione.

Gatunek objęty jest ścisłą ochroną i figuruje w wielu krajowych oraz europejskich dokumentach ochronnych, m.in. w Dyrektywie Siedliskowej UE oraz Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt.

W całej Europie przeplatka aurinia uznawana jest za gatunek silnie zagrożony – w ostatnich latach wyginęła m.in. w Belgii i Holandii, a w wielu krajach obserwuje się szybki zanik jej stanowisk.