Lista aktualności
Puszcza Białowieska – decyzje, które chroniły jej najcenniejsze zasoby
klon zwyczajny, fot. A.L.G.
grab pospolity, fot. A.L.G.
jesion wyniosły, fot. A.L.G.
dąb szypułkowy, fot. A.L.G.
grab pospolity, fot. A.L.G.
Puszcza Białowieska od lat zajmuje wyjątkowe miejsce w polskiej ochronie przyrody — i choć często mówi się o niej w kontekście sporów, warto przypomnieć, że wiele decyzji leśników miało na celu jej szczególne zabezpieczenie.
Kiedy patrzy się na puszczańskie olbrzymy, łatwo zrozumieć, dlaczego ten las traktowano w sposób wyjątkowy. Ich obecność to m.in. efekt decyzji podejmowanych przez Lasy Państwowe w latach 90., które miały chronić najcenniejsze fragmenty drzewostanów.
Decyzja nr 24/1996 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych wprowadziła obowiązek pozostawiania od 3 do 5 starych drzew na hektar aż do ich naturalnego rozpadu. Wyłączono z wyrębu drzewa o dużych pierśnicach oraz wszystkie gatunki rzadkie — niezależnie od wieku i wymiarów. Wyjątek stanowiły jedynie uzasadnione potrzeby hodowlane i względy sanitarne.
Decyzja nr 48/1998 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych ustanowiła zakaz usuwania drzew ponadstuletnich oraz drzewostanów o charakterze naturalnym w nadleśnictwach Białowieża, Browsk i Hajnówka. Dopuszczono jedynie cięcia sanitarne po uzgodnieniu z Głównym Konserwatorem Przyrody.
Dzięki tym regulacjom w wielu miejscach Puszczy zachowała się ciągłość starych drzew, które pełnią kluczowe funkcje ekologiczne — od wspierania różnorodności biologicznej po utrzymanie procesów naturalnych.
To ważna część historii ochrony tego unikatowego lasu.
